Wednesday, October 28, 2015

Pregnancy Journey : Baby active kicking!

Assalamualaikum.

Haii. Now, I'm in 27 pregnancy. Rasa kejaaap sangat. Blog ni memang aku kasi private lagi time ni sebab aku typical mak-mak. Haha. Aku takut orang doa yang bukan-bukan. Aku tak suka orang cakap-cakap pasal aku. Kahh! Loser betul. Tapi still nak cerita untuk simpan kenangan buat anak aku yang bertuah duduk dalam rahim aku. Hihi.

Sekarang ni, baby aktif sangat-sangat kicking tau. Moving-moving tu pon ada tapi lagi suka main tendang-tendang. Best ke nak oi kat dalam tu? Buat aku senyum sorang-sorang je! 

Tapi bila nak tidur, tiba-tiba dia makin aktif kicking kadang tu rasa macam eeee kenapa kuat sangat tendang-tendang ni. Tendang mengena tulang rusuk pulak tu! Sesak nafas mak. Kalau balik rumah Skudai ada Fikri mesti dia tanya "Kenapa ni?" Pastu mengadu mengada sangat. Haha. Terus apak eh urut-urut perut kasi baby calm down. Mungkin dalam hati apak pon pujuk baby kot. Hihi. Kadang tu, dia pegang je perut layankan baby tendang-tendang sementara mak eh tidur. Krohhh~ Krohh~ 

Bila ada hari kelas penuh, tak cukup rehat. Baby bukan je kicking dengar lecturer cakap kuat-kuat, tapi dia mengeras sama. Terus rasa stress kadang-kadang. Sebab tak selesa. Rasa nak balik jeee. 

Tak bersyukur kan Allah bagi peluang jadi mak-mak ni. Ishh. Tapi bila ada waktu baby tak aktif, duduk diaaaam je teruk mak eh gelabah. Terus fikir bukan-bukan. Terus duk kata dalam hati, "Buat apa laaa dia kat dalam tu. Takkan tidur lama sangat". Padan muka hang! Sebab biasanya, kalau aku tidur baby pun tidur. Aku bangun, baby pon start gerak-gerak dah. Tapi bila dia tak gerak, I'm so worried!

Macam mana pun, aku saaayang sangat dah kat baby ni. Baru rasa susah nak dapat anak. Baru tahu hargai setiap perkembangan dia even active sangat tetap rasa gembira walaupun kadang-kadang tercungap sebab baby kicking mengena tulang rusuk. But, I'm happy. Laaaagi rasa tak sabar nak tunggu baby lahir nanti. Mesti apak eh gembira. Sedang sekarang pun dia always excited kalau baby kicking. Dia selalu akan risau kalau aku tak makan sebab takut baby lapar, mak baby pun sakit perut. Syukur sangat dapat rasa pengalaman ni. Alhamdulillah. 

Now, less than 3 months nak jadi Apak and Ummi. I'm excited to meet you our little caliphs! 

Love you.


Monday, October 5, 2015

Pregnancy Journey : Cabaran mengandung & PJJ

Assalamualaikum. Hai. 

Happy 6 months my sweet baby inside! Kejaaap je rasa dah 6 bulan lepastu awak aktif sangat kat dalam tu. Bergolek laaa menendang laaa. Macam-macam awak buat. Paling best, awak kick apak awak. Haha. 

Cumanya, for my first pregnancy ni, kena survive sorang. Tak kisah pun pergi check up sorang sebab rasa lagi senang and kesian kalau Fikri ikut, tercongok je. Tapi yang mencabarnya, emosi orang mengandung ni tak boleh diduga. Kadang datang hari sedih tu, sedih je manjang. Huhu. Kadang tu kalau stress, nak keluar jalan-jalan tapi ajak kawan-kawan tapi tak memenuhi kriteria. Nak husband jugak cheer me up. Mengada. 

Kalau duduk serumah, macam mana annoying Fikri tu, time mengandung nih nampak laaa he's the one sangat! Haha. Penyayang walaupun cover-cover. Huhu. Tak pernah tak layan kalau aku kata sakit badan laa, sakit pinggang laa. Kadang tu tengah syok tidur merengek kata sakit pinggang, dengan mata terpejam tu dia picit-picit bagi lega. Sebelum tidur, he make sure yang bantal untuk support belakang tu ada. Sayang baby ke sayang ummi ni? Haha =.=

Kalau duduk serumah lagi, cakap je terasa nak makan apa. Mesti balik kerja je ada je dia bawak balik. Takde la dialog macam kat FB tu, "Jomlaa makan apa yang awak nak sangat makan mengidam tu.." Tak pernah merungut. Aku siap cakap kat dia, kalau dia pun terasa nak makan apa-apa cakap. Nanti takut laa sebenarnya dia pun mengidam, meleleh pulak anak nanti. Huhu. 

Jadinya, bila PJJ ni kadang tu ada hari akan buat aku stress sangat! Aku nak diaaaa je. Pastu mula la rasa nak menangis tak tentu pasal. Ada masa aku rasa badan aku tak sedap, ada dia, dia paham dah nak kena buat apa. Tapi bila PJJ macam ni kena lah jadi kuat. Rasa nak makan apa pun kena pergi cari sorang. Yelahh tekak orang mengandung ni kadang pelik. Takdan kawan nak melayan. 

Memang life duduk dengan family sebelum kahwin dengan lepas kahwin tu lain sangat. Sekarang ni memang la Mak Abah pun orang penting dalam hidup. Tapi susah senang tu sekarang nak mengadu apa semua lagi selesa dengan husband sebab dia lagi faham. Husband is a good listener. He's always be my good friend, bestfriend. Gitu. 

Ada part akan rasa sunyi when baby start active kicking and moving, tapi tak dapat pun bagi husband rasa hari-hari. Selalu report by call je. Sadis. 

Hmm. Another 3 months + +, then baby pun akan lihat dunia InsyaAllah. Disebabkan husband takde untuk sepanjang tempoh mengandung, so we decided untuk beranak kat JB dekat dengan laki. Nak laki sambut. Internship pon sebenarnya susah buat kat JB tapi sebab taknak dah jauh laki bini + anak, tabahkan jugak buat kat JB. So after internship boleh fokus kerja terus. And cost pon boleh la kurangkan sikit dari segi tol & minyak. Hihi. 

Moga-moga ibu-ibu PJJ macam aku pon selalu je kuat. Moga-moga anak sentiasa sihat. Ameen!

Till then..

Saturday, September 19, 2015

Cepat sangat sensitif!

Assalamualaikum. Haiiii.

Bila dah start masuk 5 bulan ni, aku dah perasan simptom terbaru aku. Kehkehkeh. Sensitif! Mula-mula macam okay lagi laa boleh je layan. Lama-lama, aku yang stress. Kalau masa kat rumah sendiri dengan Fikri, aku selalu je nak merajuk kalau lapar sangat tapi nak masak tak terdaya a.k.a malas, then Fikri main-mainkan aku. Haha. Terus nangis! Luls. 

Sekarang bila dah kat rumah Mak lagi melampau sensitif. Orang pedajal sikit aku dah nangis-nangis nak balik JB. Bhahahaha! Seriously, fikiran aku sekarang asyik laa nak balik rumah sendiri. Sebab aku rasa aku seronok hidup dengan dunia aku dengan Fikri je. Haha. I don't why, sekarang asyik nak jalaaaan je tau. Tapi kat rumah Mak takde orang melayan, aku stress! 

Makanya, sebelum aku punya emosi bertambah worst, elok aku mintak mahap dulu dengan kawan-kawan and Mak. Aku cakap awal-awal sekarang aku ni cepat sangat terasa hati. Takut la mereka kecik hati ke kan tetibe perangai aku tergelincir buat orang laaagi terasa. Huhu! 

Bila emosi tak stabil ni, memang aku nak Fikri je selalu. Walaupun dia bukan layan sangat pun. Tapi aku tenang je. Gedik. Haha. Yelaaa dulu kan masa aku belajar jauh, aku selalu rindu rumah rindu Mak Abah. Pastuh jiwa tak tenteram selagi tak balik tak tengok muka mereka. Sama lah macam sekarang ni. Kalau tak bau rumah sendiri, tak tengok muka Fikri, tak bau badan dia, rasa tak tenang! Hahaha. Tapi aku syak anak ni nanti jadi anak bapak. Sebab aku suka sangat bau Fikri. Dah lah HB rendah ikut Fikri. Haha. Takpe la. Muka pun ikut apak la ye nak. Ummi rela. 

Moga-moga emosi ni cepat lah berlalu. I want to be normal. Okay daaaaa. 

Thursday, September 10, 2015

Semester akhir, moga cepat berlalu

Assalamualaikum. Hai.

Dah 4 hari dah balik semula duduk dengan Mak. 4 hari jugak tak tengok muka Fikri. Huhu. Rindunya! Kalau siang-siang hari tu tak terasa sangat lah. Sebab kan selalu Fikri memang kerja sampai ke petang baru balik. Tiba malam je mula lah rasa sayu. Sebab selalu family time dengan dia. Dating berdua je. Kacau-kacau, menyakat, tidur. Sekarang rasa awkward kejap. Sunyi.

Huh. Tak sabar sangat nak habis belajar. Huhu. Betul sangat cakap Mak. Kita ni bila dah kahwin, macam mana annoying perangai laki kita pun, sebenarnya dia lahhhh kawan baik paling terbaik yang kita ada. Kalau takde tu rasa sunyi rasa sayu. Takde kawan nak cerita potpet itu ini. 

Selalu kalau jauh-jauh gini, Fikri memang perangai dia pemalas sikit nak 'gayut' kat telefon. Bagi dia as long as aku okay takde pape, so okay la. Huhu. Sendu. Tapi dah biasa macam tu kan. Aku pon sama je. As long aku tahu dia okay, dia ada tu, so okay lah. Dapat dengar suara kejap jadi lahh. Gitu.

Untuk 4 hari ni, sebelum aku tidur aku akan nangis dulu. Hahaha! Nasib ada our little one kat dalam ni. Dapat jugak kadang tu meluah perasaan dengan dia. Rasa macam terpujuk sikit lalu tertidur. Kahkah. Mengada sangat la kan?! Entah. Sejak preggy masuk 5 bulan ni, aku sensitif sangat! Cepat je rasa nak menangis tau. Konflik perasaan. Lol.

Nak tunggu bulan 1 tu rasa lama sangat! Bulan 9 ni pon tak habis lagi. Huhu. 

Okay daa!